LUDZIE

Zdzislaw Pawlak

Zdzisław Ignacy Pawlak urodził się 10 listopada 1926 roku w Łodzi, gdzie w roku 1939 ukończył szkołę podstawową. W czasie okupacji zmuszony został do pracy w firmie Siemens. W roku 1946 zdał maturę jako ekstern, a w roku 1947 rozpoczął studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Łódzkiej. W roku 1949 przeniósł się na Wydział Elektryczny (w latach 1951- 1966 Wydział Łączności, a obecnie Wydział Elektroniki i Technik Informacyjnych) Politechniki Warszawskiej. Stopień inżyniera łączności i magistra nauk technicznych (w zakresie radiotechniki) uzyskał w roku 1951, przedstawiając pracę dyplomową pt. Zegar do elektronowej maszyny Uczącej, przygotowaną pod kierunkiem Romualda Marczyńskiego. Opracował nową metodę generowania liczb przypadkowych – w 1953 r. opublikował wyniki tych badań za granicą, była to pierwsza polska publikacja naukowa w dziedzinie informatyki.

Po ukończeniu studiów, do roku 1957, pracował w Instytucie Matematycznym PAN na stanowisku asystenta. W latach 1957-1959 pracował na Politechnice Warszawskiej. W tym okresie brał udział w konstruowaniu pierwszego polskiego komputera elektronicznego EMC-1. Pod Jego kierunkiem została zbudowana jedna z pierwszych maszyn liczących w Polsce. Zaproponował nową metodę przedstawiania liczb w systemie pozycyjnym z ujemną podstawą (tzw. system arytmetyki minus dwójkowej „-2”). Na Politechnice Warszawskiej skonstruowano pierwszą maszynę cyfrową UMC-1 funkcjonującą zgodnie z tą metodą. Następnie wrócił do Instytutu Matematycznego Polskiej Akademii Nauk (IM PAN) na stanowisko adiunkta (1959-1963). Doktorat (kandydat nauk technicznych) uzyskał w Instytucie Podstawowych Problemów Techniki Polskiej Akademii Nauk (IPPT PAN) w roku 1958 przedstawiając rozprawę doktorską pt. Zastosowanie teorii grafów do syntezy dekoderów, zaś stopień naukowy doktora habilitowanego w naukach matematycznych – w Instytucie Matematycznym PAN w 1963 r. na podstawie rozprawy habilitacyjnej pt. Organizacja maszyn bezadresowych.

W latach 1963-1969 pracował w Instytucie Matematyki Uniwersytetu Warszawskiego na stanowisku docenta. Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał w Instytucie Matematycznym PAN w roku 1971, a tytuł profesora zwyczajnego w Instytucie Podstaw Informatyki PAN w roku 1978. W latach 1971- 1979 był zastępcą dyrektora do spraw naukowych najpierw Centrum Obliczeniowego PAN, a potem, po zmianie jego nazwy w roku 1976, Instytutu Podstaw Informatyki PAN. W roku 1983 został wybrany na członka korespondenta PAN, zaś w roku 1991 – na członka rzeczywistego PAN. W latach 1979- 1986 był dyrektorem Instytutu Informatyki w Uniwersytecie Śląskim.

Światową sławę zyskał po sformułowaniu w 1982 r. nowej teorii (stanowiącej uzupełnienie do teorii mnogości), którą nazwał teorią zbiorów przybliżonych (ang. rough set theory). Na tematy związane z tą teorią odbyło się wiele międzynarodowych konferencji, opublikowano kilka tysięcy artykułów naukowych i kilkadziesiąt książek.

Od roku 1985 pracował w Instytucie Informatyki Teoretycznej i Stosowanej PAN w Gliwicach, a od roku 1998 także w Wyższej Szkole Informatyki Stosowanej i Zarządzania. W latach 1989-1996 pracował w Instytucie Informatyki Politechniki Warszawskiej na stanowisku dyrektora.

Do najważniejszych osiągnięć Zdzisława Pawlaka należą:
– nowa klasa języków beznawiasowych stanowiących uogólnienie teorii znanej jako beznawiasowa notacja polska Jana Łukasiewicza,
– nowy model formalny maszyny liczącej nazwany od jego nazwiska „maszyną Pawlaka”. Działanie jego komputera różniło się od maszyny cyfrowej, którą zaproponował Alan Mathison Turing (zwanej „maszyną Turinga”) oraz od koncepcji „maszyny z Princeton” Johna von Neumanna,
– stworzenie pierwszego formalnego modelu matematycznego kodu genetycznego DNA.

Zdzisław Pawlak zmarł 7 kwietnia 2006 roku w Warszawie.

cool good eh love2 cute confused notgood numb disgusting fail