LUDZIE

Eugeniusz Bilski

Mgr inż. Eugeniusz Bilski urodził się w 1932 r. w miejscowości Mirzec na Ziemi Kieleckiej. W 1951 r. zdał maturę w Liceum Ogólnokształcącym w Starachowicach, był finalistą II Olimpiady Matematycznej w 1951 r. W 1957 r. ukończył Wydział Elektroniki Politechniki Wrocławskiej, specjalizując się w zakresie miernictwa elektronowego. W czasie studiów pracował dwa lata jako asystent/starszy asystent prof. Andrzeja Jellonka, kierownika Katedry Miernictwa Elektronowego.

W latach 1957-1959 pracował w Zakładach Radiowych DIORA jako konstruktor w dziale przyrządów pomiarowych. W tym czasie opracował sposób strojenia głowic UKF na taśmie montażowej odbiorników radiowych. Sposób ten został opatentowany w ELWRO w 1960 r. (patent nr. 45537).

W latach 1959-1971 pracował w WZE ELWRO. Początkowo jako konstruktor w dziale przyrządów pomiarowych. W tym czasie opracował przyrząd do kontroli zespołów odchylania do odbiorników TV; kontrola odbywała się napięciem 15 kV o częstotliwości 15 kHz.

W 1961 r. zorganizował zespół konstrukcyjno – technologiczny, który wspólnie z zespołem prof. Antoniego Kilińskiego z Politechniki Warszawskiej uruchomił pierwszą w Polsce produkcję seryjną, opracowanego w Politechnice Warszawskiej, komputera UMC-1. W 1966 r. rozpoczyna współpracę z Wojskową Akademią Techniczną (prof. Józef Kapica); w jej wyniku uruchomiona zostaje w ELWRO produkcja komputerów analogowych ELWAT-1.

W 1967 r. – jako dyrektor techniczny fabryki – uczestniczył w negocjacjach i podpisał ze strony ELWRO umowę software’ową z angielską firmą ICL. Umowa ta umożliwiła opracowanie i uruchomienie w ELWRO wielkoseryjnej produkcji komputerów serii ODRA 1300 (ODRA 1304, ODRA 1305, ODRA 1325) zgodnych programowo z komputerami ICL 1900, dobrze oprogramowanych, niezawodnych i cieszących się dużym uznaniem użytkowników. W tamtych latach był to wielki sukces na skalę europejską.

W trakcie pracy w ELWRO cztery lata studiował zaocznie matematykę na Uniwersytecie Wrocławskim.

Od 1971 r. pracował w Politechnice Wrocławskiej pełniąc w Zakładzie Informatyki funkcję głównego projektanta Wielodostępnych Abonenckich Systemów Cyfrowych (WASC) opartych na komputerach ODRA 1300. System pilotowy na komputerze ODRA 1304, posiadający 8 terminali, został opracowany, uruchomiony i przekazany do eksploatacji w 1973 r. Następnie zbudowany został system oparty na komputerze ODRA 1305 obsługujący terminale na Politechnice, Akademii Medycznej i Uniwersytecie Wrocławskim. Kolejny system, na ODRA 1325 obsługiwał terminale w pracowni dydaktycznej Politechniki. Były to pierwsze systemy abonenckie na wschód od Łaby. Pod koniec lat 70. rozpoczęto w Politechnice Wrocławskiej prace nad sieciami komputerowymi. W ich wyniku w 1984 r. zbudowano i uruchomiono trójwęzłową pilotową Międzyuczelnianą Sieć Komputerową z węzłami komutacji pakietów (X25), zlokalizowanymi w Politechnice Wrocławskiej, Instytucie Podstaw Informatyki PAN oraz w Politechnice Śląskiej w Gliwicach.

Od połowy lat 80. bierze udział w pracach normalizacyjnych w dziedzinie informatyki; od 1993 r. był przewodniczącym Komitetu Technicznego nr. 171 ds. Sieci Komputerowych i Oprogramowania. Jest współautorem sześciu książek – przewodników po normach z dziedziny informatyki. W marcu 2009 r. ukazała się książka: E. Bilski i E. Kosmulska-Bochenek, Systemy i usługi informatyczne cykl życia, procesy i zarządzanie w normach ISO.

Za pionierską działalność w polskiej informatyce Polskie Towarzystwo Informatyczne wyróżniło Eugeniusza Bilskiego Medalem XXX-lecia PTI, a w 2018 r Medalem 70-lecia Polskiej Informatyki.

Zmarł we Wrocławiu 30 listopada 2020 r.